Kto płaci ZAiKS na weselu — sala, para młoda czy zespół?

Ustawa nie zna kolejności płatników. Art. 3 pkt 10 ustawy o zbiorowym zarządzaniu wskazuje jako użytkownika ten podmiot, który faktycznie eksploatuje utwory, a wzór umowy licencyjnej ZAiKS-u przewiduje jednego licencjobiorcę, bez kaskady odpowiedzialności. W praktyce wezwanie trafia do obiektu, bo ma adres, kalendarz imprez i majątek. Kto zapłaci ostatecznie, rozstrzyga umowa między obiektem, organizatorem i wykonawcą.

Ile kosztuje licencja na wesele?

Zależy od scenariusza. Dla wesela z zespołem grającym na żywo tabela ZAiKS-u „do tańca" podaje stawki minimalne: 289,50 zł za przyjęcie na 200 miejsc w miejscowości do 10 tys. mieszkańców i 566,05 zł w największych miastach, w tym w Poznaniu. Gdy nie pobiera się opłat za wstęp, stawką jest 10% wynagrodzenia zespołu, ale nie mniej niż kwota z tabeli — przy zespole za kilka tysięcy złotych rachunek bywa wyższy. To stawki autorskie, bez praw pokrewnych. Dla wesela z DJ-em prawomocna tabela nie istnieje.

Czy grozi mi trzykrotność stosownego wynagrodzenia?

Nie. Art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o prawie autorskim wciąż zawiera słowa o trzykrotności przy naruszeniu zawinionym, ale ten fragment utracił moc z dniem 1 lipca 2015 r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 23 czerwca 2015 r., sygn. akt SK 32/14. Obowiązuje wyłącznie dwukrotność stosownego wynagrodzenia. Niezależnie od niej uprawniony może żądać zaniechania naruszania, usunięcia skutków i wydania uzyskanych korzyści.

Czy wesele to impreza prywatna, więc opłata nie obowiązuje?

Jedyny przepis, na którym da się oprzeć ten argument, to art. 23 ustawy o prawie autorskim — dozwolony użytek osobisty. Wymaga on korzystania nieodpłatnego i z pojedynczych egzemplarzy, w kręgu osób pozostających w związku osobistym. Odpłatne przyjęcie w wynajętej sali, z opłaconym zespołem lub DJ-em, tych warunków nie spełnia. ZAiKS wymienia wesela wprost w opisie pola odtworzeń i ma dla nich osobny wzór umowy licencyjnej.

Z iloma organizacjami muszę podpisać umowę?

Prawa do muzyki reprezentują cztery organizacje: ZAiKS, STOART, SAWP i ZPAV. Art. 47 ust. 2 ustawy o zbiorowym zarządzaniu nakazuje im działać wspólnie, a decyzją Ministra Kultury z 3 stycznia 2019 r. STOART został wyznaczony do wspólnego poboru wynagrodzeń za prawa pokrewne na polu odtwarzania. Decyzja nie obejmuje jednak obiektów hotelowych — obiekt z pokojami, według ZPAV, potrzebuje odrębnych umów ze wszystkimi czterema.

Czy zapis w umowie z parą młodą zwalnia mnie z odpowiedzialności?

Nie wobec organizacji zbiorowego zarządzania — umowa działa tylko między jej stronami. Daje jednak roszczenie o zwrot zapłaconych kwot i kosztów oraz wymusza sprawdzenie przed imprezą, czy licencja rzeczywiście istnieje. Warto dopisać obowiązek przekazania kopii licencji przed rozpoczęciem przyjęcia oraz sporządzenia wykazu utworów, którego wzór umowy ZAiKS-u wymaga w ciągu 10 dni po imprezie.

ZAiKS a sala weselna: kto płaci, gdy muzykę gra cudzy zespół

Wezwanie z organizacji zbiorowego zarządzania trafia do obiektu, nie do zespołu, bo ustawa pyta, kto eksploatuje utwór. Sprawdzamy, dla których przyjęć istnieje obowiązująca tabela stawek, dla których nie ma żadnej, i co wpisać do umowy z parą młodą.