ZAiKS a sala weselna: kto płaci, gdy muzykę gra cudzy zespół

Wezwanie z organizacji zbiorowego zarządzania trafia do obiektu, a nie do zespołu, bo ustawa pyta, kto eksploatuje utwór, a nie kto podpisał umowę z muzykami. Ryzyko finansowe jest przy tym mniejsze, niż straszą poradniki: art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o prawie autorskim pozwala żądać dwukrotności stosownego wynagrodzenia, nie trzykrotności — ta utraciła moc 1 lipca 2015 r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 23 czerwca 2015 r., sygn. akt SK 32/14. Poniżej: dla których przyjęć istnieje obowiązująca tabela stawek, dla których nie istnieje żadna, i co wpisać do umowy z parą młodą.

Kto jest „użytkownikiem" utworu na przyjęciu w twoim obiekcie

Ustawa z 15 czerwca 2018 r. o zbiorowym zarządzaniu definiuje użytkownika w art. 3 pkt 10 jako podmiot, „który dokonuje eksploatacji utworów lub przedmiotów praw pokrewnych wymagającej zgody uprawnionych lub zapłaty na ich rzecz wynagrodzenia". Definicja jest czynnościowa — bez słowa o tym, kto zawarł umowę z zespołem. Piętro wyżej art. 17 ustawy o prawie autorskim daje twórcy wyłączne prawo do korzystania z utworu i do wynagrodzenia: ani obiekt, ani DJ, ani para młoda nie użyje publicznie cudzej muzyki bez zgody, a zgoda kosztuje.

Do tego dochodzi domniemanie z art. 5 ust. 1 ustawy o zbiorowym zarządzaniu: organizacja jest uprawniona do zarządzania prawami w zakresie udzielonego zezwolenia i ma legitymację procesową. To nie OZZ musi udowodnić, że na twoim weselu zagrano utwór z jej repertuaru — to ty musiałbyś wykazać, że nie zagrano ani jednego. Przy liście przebojów granej do rana nie da się tego wykazać. Stąd asymetria, o której nie pisze żaden poradnik zespołu: wezwanie idzie tam, gdzie jest adres, kalendarz imprez i majątek.

Dlaczego „zespół ma własną licencję" nie zamyka sprawy

To zdanie pada przy każdej rezerwacji i ma trzy słabe punkty.

Licencja jest imienna i nieprzenoszalna. Wzór umowy licencyjnej ZAiKS-u na wesele przewiduje jednego licencjobiorcę: osobę fizyczną z PESEL-em albo przedsiębiorcę z NIP-em. § 3 ust. 2 stanowi wprost: „Licencja nie może być odstępowana osobom trzecim".

Licencja ZAiKS-u nie obejmuje praw pokrewnych. § 8 ust. 2 wzoru zastrzega, że umowa nie dotyczy praw nią nieobjętych, „w szczególności praw pokrewnych producenta i artystów wykonawców". ZAiKS reprezentuje twórców; producenci fonogramów i artyści wykonawcy to osobne grupy i osobne organizacje.

Zespół i DJ działają na dwóch różnych polach eksploatacji. Art. 50 pkt 3 ustawy o prawie autorskim wymienia jako odrębne pola „publiczne wykonanie, wystawienie, wyświetlenie, odtworzenie oraz nadawanie i reemitowanie". Zespół na żywo to wykonanie, DJ z nagraniami to odtworzenie. Dwa pola i dwie tabele — ale nie zawsze dwie faktury. Punkt III.2 tabeli ZAiKS-u „do tańca" stanowi, że jeżeli podczas imprezy tanecznej utwory są wykonywane „na żywo" i odtwarzane, stosuje się stawkę za wykonanie na żywo. Po stronie autorskiej wesele z zespołem i przerwami na DJ-a to jedna stawka. Prawa pokrewne artystów wykonawców i producentów fonogramów rozliczane są osobno i tabela ZAiKS-u ich nie obejmuje.

I rzecz, którą powtarza kilka stron z pierwszej dziesiątki wyników: nie istnieje żaden dokument ZAiKS-u ustalający „kolejność płatnika" — najpierw sala, potem organizator, na końcu DJ. Nie ma tego w ustawie ani we wzorze umowy, który zna jednego licencjobiorcę. Nikt nie stoi w kolejce za tobą.

„To impreza prywatna" — co naprawdę mówi art. 23 i art. 24 ust. 2

Oba przepisy brzmią po przeczytaniu inaczej niż w streszczeniu.

Art. 23 ust. 1 pozwala „nieodpłatnie korzystać z już rozpowszechnionego utworu w zakresie własnego użytku osobistego", a ust. 2 zawęża ten zakres do „korzystania z pojedynczych egzemplarzy utworów przez krąg osób pozostających w związku osobistym, w szczególności pokrewieństwa, powinowactwa lub stosunku towarzyskiego". Dwa haki w jednym zdaniu. Odpłatne przyjęcie w wynajętej sali, z opłaconym DJ-em i zespołem, nie mieści się w żadnym z nich.

Art. 24 ust. 2 jest jeszcze węższy: posiadacze urządzeń do odbioru programu radiowego lub telewizyjnego mogą odbierać nadawane utwory w miejscu ogólnie dostępnym, „jeżeli nie łączy się z tym osiąganie korzyści majątkowych". Przepis dotyczy wyłącznie radia i telewizji — nie playlisty ze streamingu i nie plików z pendrive'a DJ-a. A warunku braku korzyści majątkowych obiekt komercyjny nie spełnia.

Uczciwie: pytanie, czy zamknięte przyjęcie weselne jest rozpowszechnianiem publicznym, bywa kwestionowane i wymagałoby analizy orzecznictwa, której ten tekst nie przeprowadza. Wiadomo natomiast, co robi ZAiKS: w opisie pola „odtworzenia" wymienia wesela wprost, obok dyskotek, bali i imprez zamkniętych, i ma dla nich osobny wzór umowy. Obiekt, który zbuduje politykę na tezie „to prywatne", ryzykuje dwukrotność.

Dwukrotność, nie trzykrotność — czego Trybunał nie zostawił w ustawie

Art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. b w tekście jednolitym (Dz.U. 2025 poz. 24) wciąż fizycznie zawiera słowa o dwukrotności, „a w przypadku gdy naruszenie jest zawinione — trzykrotności stosownego wynagrodzenia". Przypisany do niej przypis mówi jednak, że fragment o trzykrotności utracił moc z dniem 1 lipca 2015 r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 23 czerwca 2015 r., sygn. akt SK 32/14 (Dz. U. poz. 932). W sierpniu 2026 r. obowiązuje wyłącznie dwukrotność — i to od kwoty, którą kosztowałaby licencja, a nie od przychodu z wesela.

Odszkodowanie to jedno z czterech roszczeń z art. 79 ust. 1. Pozostałe to zaniechanie naruszania, usunięcie skutków naruszenia i wydanie uzyskanych korzyści. Art. 79 ust. 2 dokłada żądanie jednokrotnego albo wielokrotnego ogłoszenia w prasie oświadczenia albo podania orzeczenia do publicznej wiadomości.

Osobno stoi odpowiedzialność karna z art. 116: za rozpowszechnianie cudzego utworu bez uprawnienia grozi grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do lat 2, a w celu osiągnięcia korzyści majątkowej — do lat 3. Jeśli naruszenie staje się stałym źródłem dochodu, art. 116 ust. 3 przewiduje karę od 6 miesięcy do lat 5, a działanie nieumyślne — do roku. Kwalifikacja zależy od okoliczności konkretnej sprawy, nie od samego faktu prowadzenia sali.

Cztery organizacje, nie jedna — i jeden inkasent na polu odtwarzania

Prawa do muzyki na przyjęciu obsługują cztery organizacje: ZAiKS (twórcy), STOART i SAWP (artyści wykonawcy) oraz ZPAV (producenci fonogramów). Ustawa nie każe jednak tropić ich po kolei: art. 47 ust. 2 nakazuje organizacjom z zezwoleniem na tym samym polu zawrzeć umowę wspólnie, a ust. 3 i 4 pozwalają ministrowi wyznaczyć jedną OZZ praw pokrewnych do poboru na polu odtwarzania.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego skorzystał z tego uprawnienia: decyzją z 3 stycznia 2019 r., wydaną w drugiej instancji, utrzymał w mocy wyznaczenie STOART-u do wspólnego poboru wynagrodzeń za prawa pokrewne na polu odtwarzania — tzw. jeden inkasent. Z istotnym zastrzeżeniem: decyzja nie dotyczy obiektów hotelowych. Według ZPAV przedsiębiorcy prowadzący obiekty noclegowe do czasu prawomocnego zatwierdzenia nowych tabel muszą mieć odrębne umowy ze wszystkimi czterema organizacjami. Sala weselna z pokojami ma więc cztery umowy zamiast jednej.

Nie podajemy liczby wszystkich działających w Polsce OZZ, bo urzędowego, aktualnego wykazu nie ma dziś w jednym miejscu: dawny serwis MKiDN jest wyraźnie zdezaktualizowany, a BIP ministerstwa od 1 września 2025 r. przeniósł się pod nowy adres.

Kiedy kwota istnieje, a kiedy jej nie ma

To miejsce, w którym reszta internetu podaje liczby bez źródła. Dla części scenariuszy istnieje obowiązująca tabela; dla najczęstszego — wesela z DJ-em — nie istnieje żadna prawomocna.

Wspólną tabelę stawek za odtwarzanie ośmiu OZZ zatwierdziła Komisja Prawa Autorskiego orzeczeniem z 10 lipca 2013 r., sygn. akt DWIM.PZ-006/1-5/12. BIP MKiDN odnotowuje jednak, że stała się ona prawomocna z wyłączeniem części określonej jako Taniec (O/ZA) oraz wszystkich części dotyczących hoteli. Dokładnie ta część, która regulowałaby muzykę do tańca z nagrań, nie ma mocy wiążącej.

Bez trzech zastrzeżeń te liczby mylą. Stawki za wesele z zespołem pochodzą z tabeli ZAiKS-u za rozpowszechnianie utworów „do tańca", zatwierdzonej uchwałą Zarządu ZAiKS z 23 listopada 2016 r. i zmienionej uchwałą z 18 grudnia 2019 r. To tabela własna organizacji, nie zatwierdzona przez Komisję Prawa Autorskiego. Domy weselne należą w niej do grupy B, a 566,05 zł to kolumna największych miast. Stawka jest autorska — nie obejmuje praw pokrewnych. I jest minimalna, a nie ostateczna.

Ta sama tabela ustala bowiem reguły procentowe, w praktyce ważniejsze od kwoty. Przy imprezie biletowanej wynagrodzenie wynosi 8% wpływów z opłat za wstęp bez VAT, a gdy opłata obejmuje konsumpcję — 8% pomniejszone o 50%; w obu wariantach nie mniej niż 10% wynagrodzenia osób wykonujących utwory na żywo i nie mniej niż stawka kwotowa. Bez opłat za wstęp stawką jest 10% wynagrodzenia wykonawców, ale nie mniej niż stawka kwotowa; jeżeli wykonawcy nie dostają wynagrodzenia — sama stawka kwotowa. Na weselu opłat za wstęp nie ma, a zespół kosztuje kilka tysięcy złotych, więc rachunek liczony od jego wynagrodzenia zwykle przewyższa kwotę z tabeli. Obiekty grupy C — remizy, świetlice, sale w szkołach — mają stawki obniżone o 50%, a bale sylwestrowe podwyższone o 50%.

Kwota 252,29 zł za imprezę zamkniętą to suma trzech pozycji z tabeli za odtwarzanie obowiązującej od 1 kwietnia 2026 r.: 113,51 zł dla twórców, 69,39 zł dla artystów wykonawców i 69,39 zł dla producentów fonogramów. Za każde następne rozpoczęte 100 uczestników dochodzi 157,72 zł. Jeśli obsługujesz wigilie firmowe i wyjazdy integracyjne, ta pozycja dotyczy cię bezpośrednio — podobnie jak program, który trzeba dla nich zaplanować.

Ryczałt gastronomiczny zaczyna się niżej: lokal do 20 miejsc w miejscowości do 10 tys. mieszkańców płaci 242,83 zł miesięcznie. Kwoty z tabeli zwaloryzowanej obowiązują od 1 kwietnia 2026 r., bez VAT.

Czego te tabele nie mówią

Nie ma prawomocnej stawki za wesele z DJ-em. Kwota za odtwarzanie muzyki do tańca jest przedmiotem oferty i negocjacji, a nie odczytu z cennika. Liczby krążące po forach nie mają źródła w żadnej tabeli ani w dokumencie ministerstwa i nie powtarzamy ich.

Nie da się podać kwoty, którą zapłaci twój obiekt. Nawet tam, gdzie tabela obowiązuje, stawka zależy od liczby miejsc, wielkości miejscowości, opłaty za wstęp i wynagrodzenia wykonawców, a kwoty z części „do tańca" są tylko progiem minimalnym. Przykłady z tabel to przykłady, nie wycena.

Nie podajemy stawek umowy stałej. Tabela ZAiKS-u „do tańca" ma osobną część o ryczałcie na wszystkie imprezy w obiekcie, ale stawki zależą tam od kilku zmiennych naraz i wyrwana z nich liczba byłaby myląca. Przy kilkudziesięciu imprezach rocznie warto o tę opcję zapytać.

Nie wiadomo, jaka jest skala zjawiska. Nie ma statystyki, ilu właścicieli dostaje wezwania ani jakie kwoty sądy zasądzają — GUS takich danych nie zbiera, MKiDN ich nie publikuje. Każdy procent typu „60-70% par płaci samodzielnie" jest zmyślony.

Kwoty mają datę ważności — ale nie wszystkie. Art. 80 ust. 5 i 6 ustawy o zbiorowym zarządzaniu każe ministrowi do 15 marca każdego roku zwaloryzować kwotowe stawki z zatwierdzonych tabel średniorocznym wskaźnikiem cen GUS, a zwaloryzowane stawki stosuje się od 1 kwietnia. Kwoty z tabeli za odtwarzanie — 252,29 zł, 157,72 zł, 242,83 zł i 819,58 zł — przestaną być aktualne 1 kwietnia 2027 r. Stawki z tabeli ZAiKS-u „do tańca" tej waloryzacji nie podlegają: to tabela własna organizacji, zmieniana uchwałą Zarządu, ostatnio 18 grudnia 2019 r.

Gotowy zapis do umowy z parą młodą i do umowy z DJ-em

Umowa nie zwolni cię wobec organizacji zbiorowego zarządzania — działa tylko między stronami, które ją podpisały. Robi jednak dwie rzeczy: daje roszczenie regresowe i zmusza cię do sprawdzenia przed imprezą, czy licencja w ogóle istnieje.

Do umowy z organizatorem przyjęcia:

Organizator oświadcza, że jest użytkownikiem utworów wykonywanych i odtwarzanych podczas przyjęcia w rozumieniu art. 3 pkt 10 ustawy z dnia 15 czerwca 2018 r. o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi. Zobowiązuje się uzyskać na własny koszt licencje wymagane dla publicznego wykonania oraz publicznego odtworzenia utworów, obejmujące także prawa pokrewne artystów wykonawców i producentów fonogramów, oraz przedstawić Obiektowi ich kopie przed rozpoczęciem przyjęcia. W razie skierowania wobec Obiektu roszczeń z tytułu korzystania z utworów podczas przyjęcia Organizator zwolni Obiekt z odpowiedzialności i zwróci mu zapłacone kwoty wraz z kosztami obsługi prawnej.

Do umowy z zespołem lub DJ-em:

Wykonawca oświadcza, że posiada licencje uprawniające do publicznego wykonania i publicznego odtworzenia utworów podczas imprezy, w zakresie praw autorskich i praw pokrewnych, i że obejmują one imprezę w obiekcie Zamawiającego. Wykonawca przekaże Zamawiającemu kopie licencji przed rozpoczęciem imprezy oraz sporządzi wykaz utworów wykonanych i odtworzonych, w terminach wynikających z tych licencji.

Ostatni fragment nie jest ozdobnikiem. Wzór umowy ZAiKS-u zobowiązuje licencjobiorcę do przekazania w terminie 10 dni po imprezie dwóch wykazów utworów — osobno wykonywanych na żywo i osobno odtwarzanych — a za ich brak przewiduje dodatkowe zryczałtowane wynagrodzenie autorskie, wpisywane do umowy indywidualnie. Listę utworów ma zespół i DJ, licencję podpisuje ktoś inny; ten zapis łata tę dziurę.

Klauzula licencyjna należy do tego samego zestawu, co rozróżnienie zadatku od zaliczki. Aktualizując wzór umowy, zrób to za jednym razem.

Twoje uprawnienia wobec organizacji

• Wskazanie pozycji tabeli. Art. 45 ust. 4: jeżeli stawka wynika z zatwierdzonej tabeli, organizacja wskazuje pozycję będącą jej podstawą; w pozostałych przypadkach oferta musi zawierać uzasadnienie.
• Stawka powiązana z przychodami. Art. 44 ust. 2: wynagrodzenie uwzględnia wysokość wpływów z korzystania z utworów oraz charakter i zakres korzystania; ust. 1 wymaga kryteriów obiektywnych i niedyskryminujących.
• Prawo do zawarcia umowy. Art. 45 ust. 1: organizacja nie może bez ważnej przyczyny odmówić zawarcia umowy licencyjnej, a ust. 5 nakłada na obie strony obowiązek negocjowania w dobrej wierze.
• Granice żądania informacji. Art. 48 pozwala domagać się dokumentów niezbędnych do określenia dochodzonych wynagrodzeń — żądanie ma odpowiadać celowi, nie obejmować całej dokumentacji obiektu.

Co zrobić, jeśli wezwanie już przyszło

1. Sprawdź, czy wskazano pozycję tabeli. Jeśli nie, a stawka miała z tabeli wynikać, oferta nie spełnia wymogu art. 45 ust. 4. Jeśli nie pochodzi z tabeli — musi być uzasadniona.
2. Sprawdź, czy ta część tabeli jest prawomocna. Przy muzyce do tańca z nagrań i przy częściach hotelowych wspólnej tabeli ośmiu OZZ odpowiedź brzmi: nie. To zmienia windykację w negocjację.
3. Sprawdź, z której edycji pochodzi kwota. Stawki kwotowe z zatwierdzonych tabel są waloryzowane co roku i obowiązują od 1 kwietnia; kwota z zeszłorocznego cennika jest nieaktualna.
4. Sprawdź, czy pismo cytuje art. 105 prawa autorskiego. Rozdziały 12, 12¹, 12² i 13 tej ustawy — dawne przepisy o organizacjach zbiorowego zarządzania, Komisji Prawa Autorskiego i tabelach — są w całości uchylone; odpowiednikiem art. 105 jest dziś art. 5 ust. 1 ustawy z 15 czerwca 2018 r. To najlepszy test aktualności cudzego wezwania.

Obowiązujący tekst jednolity ustawy o prawie autorskim to obwieszczenie Marszałka Sejmu z 6 grudnia 2024 r., Dz.U. 2025 poz. 24, a ostatnia nowelizacja — Dz.U. 2024 poz. 1254, obowiązująca od 20 września 2024 r.

Muzyka na co dzień: radio, playlista, telewizor w lobby

Jeśli w restauracji gra radio, a w lobby stoi telewizor, jesteś na polu odtwarzania niezależnie od tego, czy w danym miesiącu odbyło się jakiekolwiek przyjęcie. Właściwa pozycja to ryczałt gastronomiczny. To ten sam porządek, co przy kasie fiskalnej w sali weselnej: obowiązek nie znika dlatego, że nikt o nim nie przypomniał.

Najczęstsze pytania

Kto płaci ZAiKS na weselu — sala, para młoda czy zespół?

Ustawa nie zna kolejności płatników. Art. 3 pkt 10 ustawy o zbiorowym zarządzaniu wskazuje jako użytkownika ten podmiot, który faktycznie eksploatuje utwory, a wzór umowy licencyjnej ZAiKS-u przewiduje jednego licencjobiorcę, bez kaskady odpowiedzialności. W praktyce wezwanie trafia do obiektu, bo ma adres, kalendarz imprez i majątek. Kto zapłaci ostatecznie, rozstrzyga umowa między obiektem, organizatorem i wykonawcą.

Ile kosztuje licencja na wesele?

Zależy od scenariusza. Dla wesela z zespołem grającym na żywo tabela ZAiKS-u „do tańca" podaje stawki minimalne: 289,50 zł za przyjęcie na 200 miejsc w miejscowości do 10 tys. mieszkańców i 566,05 zł w największych miastach, w tym w Poznaniu. Gdy nie pobiera się opłat za wstęp, stawką jest 10% wynagrodzenia zespołu, ale nie mniej niż kwota z tabeli — przy zespole za kilka tysięcy złotych rachunek bywa wyższy. To stawki autorskie, bez praw pokrewnych. Dla wesela z DJ-em prawomocna tabela nie istnieje.

Czy grozi mi trzykrotność stosownego wynagrodzenia?

Nie. Art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o prawie autorskim wciąż zawiera słowa o trzykrotności przy naruszeniu zawinionym, ale ten fragment utracił moc z dniem 1 lipca 2015 r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 23 czerwca 2015 r., sygn. akt SK 32/14. Obowiązuje wyłącznie dwukrotność stosownego wynagrodzenia. Niezależnie od niej uprawniony może żądać zaniechania naruszania, usunięcia skutków i wydania uzyskanych korzyści.

Czy wesele to impreza prywatna, więc opłata nie obowiązuje?

Jedyny przepis, na którym da się oprzeć ten argument, to art. 23 ustawy o prawie autorskim — dozwolony użytek osobisty. Wymaga on korzystania nieodpłatnego i z pojedynczych egzemplarzy, w kręgu osób pozostających w związku osobistym. Odpłatne przyjęcie w wynajętej sali, z opłaconym zespołem lub DJ-em, tych warunków nie spełnia. ZAiKS wymienia wesela wprost w opisie pola odtworzeń i ma dla nich osobny wzór umowy licencyjnej.

Z iloma organizacjami muszę podpisać umowę?

Prawa do muzyki reprezentują cztery organizacje: ZAiKS, STOART, SAWP i ZPAV. Art. 47 ust. 2 ustawy o zbiorowym zarządzaniu nakazuje im działać wspólnie, a decyzją Ministra Kultury z 3 stycznia 2019 r. STOART został wyznaczony do wspólnego poboru wynagrodzeń za prawa pokrewne na polu odtwarzania. Decyzja nie obejmuje jednak obiektów hotelowych — obiekt z pokojami, według ZPAV, potrzebuje odrębnych umów ze wszystkimi czterema.

Czy zapis w umowie z parą młodą zwalnia mnie z odpowiedzialności?

Nie wobec organizacji zbiorowego zarządzania — umowa działa tylko między jej stronami. Daje jednak roszczenie o zwrot zapłaconych kwot i kosztów oraz wymusza sprawdzenie przed imprezą, czy licencja rzeczywiście istnieje. Warto dopisać obowiązek przekazania kopii licencji przed rozpoczęciem przyjęcia oraz sporządzenia wykazu utworów, którego wzór umowy ZAiKS-u wymaga w ciągu 10 dni po imprezie.

Źródła

• Sejm RP, ustawa z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, t.j. Dz.U. 2025 poz. 24 — isap.sejm.gov.pl, odczyt 16.08.2026.
• Sejm RP, ustawa z 15 czerwca 2018 r. o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi, t.j. Dz.U. 2024 poz. 1665 — isap.sejm.gov.pl, odczyt 16.08.2026.
• ZAiKS, tabela stawek za odtwarzanie utworów i przedmiotów praw pokrewnych, z mocą od 1 kwietnia 2026 r. — app.zaiks.org.pl, odczyt 16.08.2026.
• ZAiKS, tabela stawek autorskich za rozpowszechnianie utworów „do tańca" — app.zaiks.org.pl, odczyt 16.08.2026.
• ZAiKS, wzór umowy licencyjnej na utwory „do tańca" podczas wesela — app.zaiks.org.pl, odczyt 16.08.2026.
• ZAiKS, strona „Wynagrodzenia autorskie" — zaiks.org.pl, odczyt 16.08.2026.
• ZPAV, serwis licencyjny, odtwarzanie i obiekty hotelowe — ozz.zpav.pl, odczyt 16.08.2026.
• MKiDN, BIP — zatwierdzone tabele wynagrodzeń (strona archiwalna) — bip.mkidn.gov.pl, odczyt 16.08.2026.

Licencja to obowiązek, który domyka się raz. Drugim jest widoczność — bez niej kalendarz nie zapełni się nawet przy idealnie poprowadzonych formalnościach. Na Miejsce Na Event publikacja obiektu jest bezpłatna do 1 kwietnia 2027 r., prowizja wynosi 0%, nie ma umowy ani okresu wypowiedzenia, a ofertę importujemy z linku do Booking.com w około 30 sekund. Obiekty z Wielkopolski trafiają na listę sal w Poznaniu, a stołeczne — w Warszawie.