VAT 8 czy 23 na przyjęciu weselnym – gdzie kończy się stawka obniżona

Opublikowano · 18 min czytania

Na jednej fakturze za przyjęcie weselne mogą legalnie stać dwie stawki VAT wynikające z trzech niezależnych podstaw prawnych – a ustawa zakłada to wprost, nakazując podać „sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku" (art. 106e ust. 1 pkt 13 ustawy o VAT). Stawkę 8% dla gastronomii daje art. 41 ust. 12f, ale przepis ten nie brzmi „napoje 23%". Wyłącza on ze stawki obniżonej napoje inne niż wymienione w załączniku nr 3 lub załączniku nr 10 do ustawy. To konstrukcja odwrotna niż w większości poradników: prawo do 8% dla napoju trzeba uzasadnić pozycją na liście, a nie brakiem alkoholu w składzie. Wszystko, co własnej podstawy do stawki obniżonej nie ma – w tym sam wynajem sali bez wyżywienia – wraca na 23%. Stan prawny na 16 sierpnia 2026 r.

Ustawa sama zakłada kilka stawek na jednej fakturze

Właściciel obiektu, który szuka jednej stawki na całe przyjęcie, szuka czegoś, czego ustawa nie przewiduje. Art. 106e ust. 1 pkt 12 wymaga podania stawki podatku przy pozycji, pkt 13 – sumy wartości sprzedaży netto z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami, a pkt 14 – kwoty podatku z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek.

Rozbicie pakietu na pozycje nie jest więc fanaberią księgowej, tylko warunkiem poprawnego dokumentu. Ta sama praca porządkuje ofertę: lista pozycji wliczonych w cenę sali i tych dopłacanych osobno i rozbicie fakturowe to ten sam dokument oglądany z dwóch stron.

Art. 41 ust. 12f – trzy wyłączenia, które decydują o wszystkim

Podstawa stawki obniżonej dla gastronomii brzmi w tekście jednolitym ustawy o VAT tak: stawkę z art. 41 ust. 2 stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług klasyfikowanych według PKWiU w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), z wyłączeniem sprzedaży w zakresie:

  1. napojów innych niż wymienione w załączniku nr 3 lub załączniku nr 10 do ustawy lub w przepisach wykonawczych – w tym ich przygotowania i podania;
  2. towarów nieprzetworzonych przez podatnika, innych niż wymienione w tych załącznikach;
  3. posiłków, których składnikiem są towary wskazane jako wyłączone z grupowań wymienionych w poz. 2 i 11 załącznika nr 10.

Po pierwsze, symbol PKWiU 56 ma tu znaczenie podatkowe, bo ustawa sama go przywołuje – zgodnie z art. 5a klasyfikacje statystyczne działają wyłącznie tam, gdzie przepis się na nie powołuje. Po drugie, dla świadczeń z PKWiU 56 pozostałe ścieżki są zamknięte: art. 41 ust. 2 (7%) i ust. 2a (5%) zawierają identyczne zastrzeżenie „innych niż klasyfikowane według PKWiU w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56)". To samo danie sprzedane w sklepie i podane przy stole idzie dwiema różnymi ścieżkami – w gastronomii rozstrzyga wyłącznie ust. 12f. Po trzecie, w całym ust. 12f nie występuje ani słowo „alkohol", ani liczba 23.

Skąd biorą się 23% i 8%

W samej ustawie stawki brzmią inaczej, niż wpisujemy je do systemu. Art. 41 ust. 1 mówi o 22%, a art. 41 ust. 2 – o 7%. Do poziomu 23% i 8% podnosi je przepis przejściowy, art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2, obowiązujący od 1 stycznia 2024 r. i powiązany z sytuacją, w której wydatki obronne przekraczają 3% PKB. Koniec tego okresu Minister Finansów ma ogłosić obwieszczeniem w „Monitorze Polskim" do 31 października danego roku. Daty zakończenia ustawa nie podaje, więc nie poda jej i ten tekst – na dzień publikacji stawki wynoszą 23% i 8%.

Przy sprzedaży w cenach brutto – a tak zwykle wygląda umowa z parą młodą, gdzie ustala się kwotę „od osoby" – przydaje się art. 146eg. Kwotę podatku należnego liczy się jako iloczyn wartości dostawy i 18,70% dla stawki 23% oraz 7,41% dla stawki 8%. To przeliczniki „w stu", w gastronomii używane codziennie.

„Napoje zawsze 23%" to skrót, który myli w obie strony

Skoro art. 41 ust. 12f pkt 1 wyłącza napoje inne niż wymienione w załącznikach, trzeba do tych załączników zajrzeć.

W załączniku nr 10 napojów dotyczy przede wszystkim poz. 17 (CN ex 2202). Obejmuje cztery grupy: jogurty, maślanki, kefiry i mleko nieobjęte działem CN 04 – ale z wyłączeniem produktów zawierających kawę oraz jej ekstrakty, esencje lub koncentraty; napoje bezalkoholowe, w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego; preparaty do żywienia niemowląt; oraz napoje na bazie soi, orzechów, zbóż lub nasion o wskazanych kodach CN.

Poz. 17 nie wyczerpuje jednak listy i to jest miejsce, w którym myli się większość poradników. Soki owocowe i warzywne objęte CN 2009 mieszczą się w poz. 13 (ex 20) – przetwory z warzyw, owoców, orzechów lub pozostałych części roślin, z wyłączeniem produktów o rzeczywistej masowej mocy alkoholu powyżej 1,2% – a mleko objęte działem CN 04 w poz. 3 (produkty mleczarskie). Potwierdza to sama poz. 17, która wyłącza ze swojego zakresu soki z CN 2009 i mleko z działu CN 04: oba wyłączenia istnieją właśnie dlatego, że te towary są ujęte gdzie indziej w tym samym załączniku. Sok 100% i mleko są więc wymienione w załączniku nr 10, nie wpadają w wyłączenie z art. 41 ust. 12f pkt 1 i zostają na 8%.

W załączniku nr 3 napojów dotyczy poz. 16 (CN ex 2201) – wody, w tym mineralne i gazowane, bez dodatku cukru i aromatów. Ma ona jednak zawężenie, które w kontekście wesela jest kluczowe: „wyłącznie woda dostarczana za pośrednictwem sieci wodociągowych, cysternami lub innymi środkami transportu". To pozycja o dostawie wody, a nie o butelce postawionej gościowi na stole.

Prawdziwy podział nie jest więc dwudzielny, tylko trójdzielny.

KoszykCo się w nim mieściPodstawaStawka
Gastronomia bez wątpliwościPosiłki, ich przygotowanie i podanie w ramach PKWiU 56art. 41 ust. 12f w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 28%
Napoje z listy pozytywnejNapoje bezalkoholowe z udziałem soku nie mniejszym niż 20% składu surowcowego oraz jogurty, maślanki i kefiry bez kawy i jej ekstraktów (poz. 17); sok owocowy lub warzywny objęty CN 2009 (poz. 13); mleko z działu CN 04 (poz. 3)art. 41 ust. 12f pkt 1 a contrario w zw. z poz. 17, 13 i 3 załącznika nr 10 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 28%
Napoje spoza listWszystko, czego nie da się wskazać w żadnej pozycji załącznika nr 3 ani nr 10 – w tym alkohol, kawa, herbata i napoje gazowane bez udziału sokuart. 41 ust. 12f pkt 1, powrót do art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 123%

Załączniki same w sobie nie dają tu 5% ani 7% – art. 41 ust. 2 i 2a wyłączają PKWiU 56. Pozycja załącznikowa działa wyłącznie jako lista, która wyjmuje napój z wyłączenia z ust. 12f pkt 1, a wysokość stawki wraca do 8% z art. 41 ust. 12f w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2.

Najbardziej kontrintuicyjny wniosek dotyczy trzeciego koszyka: wpada do niego sporo napojów całkowicie bezalkoholowych. Kawa i herbata podane do stołu, napoje gazowane bez udziału soku, a także – przy dosłownym odczytaniu poz. 16 – woda butelkowana, bo pozycja obejmuje „wyłącznie wodę dostarczaną za pośrednictwem sieci wodociągowych, cysternami lub innymi środkami transportu", czyli dostawę hurtową, a nie butelkę postawioną gościowi. To wykładnia zawężenia, a nie rozstrzygnięcie organu. Mechanizm dla alkoholu jest ten sam: napoje alkoholowe nie występują w żadnej pozycji załącznika nr 3 ani nr 10, więc wypadają z 8% na podstawie wyłączenia z pkt 1 i wracają do stawki podstawowej. Efekt „23% na alkohol" jest prawdziwy, ale nie dlatego, że przepis wymienia alkohol – tylko dlatego, że nie wymienia go nigdzie.

Kawior i homar: składnik, który wybija danie ze stawki 8%

Trzecie wyłączenie z art. 41 ust. 12f dotyczy już nie napoju, tylko talerza. Przepis odsyła do poz. 2 i 11 załącznika nr 10. Poz. 2 (ex 03) wyłącza homary i ośmiornice oraz inne towary objęte CN 0306–CN 0308. Poz. 11 (ex 16) wyłącza kawior i namiastki kawioru objęte CN 1604 oraz przetwory z homarów i ośmiornic i z innych towarów objętych CN 1603 00 i CN 1605.

Posiłek, którego składnikiem są te towary, wypada ze stawki obniżonej. Dla większości obiektów to teoria, ale dla obiektu z menu degustacyjnym – pozycja do sprawdzenia przed wysłaniem oferty.

Sam wynajem sali bez wyżywienia – jaka stawka VAT

To typowy układ dla przestrzeni eventowej bez własnej kuchni, a zarazem scenariusz, którego poradniki o VAT w gastronomii nie obejmują – w wynikach wyszukiwania dla tej frazy sam najem nie pojawia się w ogóle. Obiekt udostępnia salę, a catering para młoda przywozi z zewnątrz. Nie ma wtedy PKWiU 56, więc art. 41 ust. 12f w ogóle nie wchodzi do gry. Ten sam układ ma też stronę sanitarną. O tym, kiedy przy samym wynajmie obowiązki wobec sanepidu spoczywają na firmie cateringowej, a kiedy przechodzą na właściciela, piszemy w tekście sala bez cateringu – wynajem samej przestrzeni a sanepid.

Trzeba sprawdzić, czy najem ma własną podstawę do stawki obniżonej. Nie ma. Ani załącznik nr 3, ani załącznik nr 10 nie zawierają pozycji obejmującej wynajem sali, pomieszczenia czy nieruchomości niemieszkalnej. Jedyne pozycje ze słowem „wynajem" w załączniku nr 3 to poz. 44 – wynajem pasażerskich statków żeglugi śródlądowej z załogą – oraz poz. 46 – wynajem środków transportu lotniczego pasażerskiego z załogą. Załącznik nr 10 obejmuje towary spożywcze, pozostałe towary i jedną pozycję usługową (poz. 24, publikacje elektroniczne). Najmu nieruchomości nie ma w żadnym z nich.

Skoro nie ma wyjątku, działa reguła. Art. 41 ust. 1 stanowi, że stawka wynosi 22% „z zastrzeżeniem ust. 2–12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1", a lista tych zastrzeżeń nie obejmuje najmu nieruchomości niemieszkalnych. Sam wynajem sali idzie więc na stawkę podstawową, czyli 23% na podstawie art. 146ef ust. 1 pkt 1. Tę stawkę dla sali konferencyjnej wynajmowanej na godziny potwierdził Dyrektor KIS w wiążącej informacji stawkowej z 1 lipca 2026 r. – omawiamy ją w tekście o wynajmie sali na godziny firmom i szkoleniowcom. Warto to uwzględnić już przy wycenie przestrzeni eventowej, bo różnica między 8% a 23% to zupełnie inna cena brutto przy tej samej marży.

Kontrapunkt, który wielu właścicieli zaskakuje: obiekt z pokojami ma dla noclegów własną, samodzielną podstawę stawki obniżonej. Usługi związane z zakwaterowaniem (PKWiU 55) figurują w poz. 47 załącznika nr 3, a więc na 8% – niezależnie od gastronomii i niezależnie od tego, czy tego samego dnia odbywa się przyjęcie. Odrębną podstawę mają też usługi związane z działalnością obiektów sportowych (PKWiU 93.11.10.0) z poz. 55 załącznika nr 3, co bywa istotne dla ośrodków łączących wesela z basenem czy kortami.

Właściciel dworu, który wrzuca całe wesele w jedną pozycję, ma zatem pod jednym dachem trzy reżimy: gastronomię z art. 41 ust. 12f, zakwaterowanie z poz. 47 załącznika nr 3 i najem na stawce podstawowej. Podobnie jak obowiązek ewidencji na kasie fiskalnej czy podatek od nieruchomości za obiekt eventowy, każdy z nich ma własną podstawę i własne progi.

Korkowe i alkohol powierzony przez parę młodą

Tu trzeba być uczciwym: nie powołuję w tej sprawie żadnej interpretacji ani rozstrzygnięcia organu, bo nie udało się dotrzeć do treści takiego dokumentu w bezpłatnym źródle pierwotnym. Da się natomiast opisać mechanizm, który wynika z konstrukcji przepisów.

Gdy obiekt sprzedaje alkohol – ze swojego magazynu, na swojej fakturze – jest to sprzedaż napoju spoza list z załączników nr 3 i nr 10, czyli wyłączenie z art. 41 ust. 12f pkt 1 i powrót do stawki podstawowej. Taka sprzedaż wymaga też zezwolenia gminy, a obiekt, który go nie ma, może zostawić sprzedaż alkoholu firmie z zezwoleniem cateringowym. Gdy para młoda przywozi alkohol własny, obiekt nie sprzedaje napoju w ogóle. Pobierana wtedy opłata (potocznie „korkowe") jest wynagrodzeniem za odrębne świadczenie obiektu – udostępnienie kieliszków, schłodzenie, obsługę kelnerską, mycie szkła – a nie ceną napoju. Kwalifikacja tego świadczenia bywa sporna i jest to realne ryzyko podatkowe: od tego, czy uzna się je za element usługi gastronomicznej z PKWiU 56, czy za świadczenie odrębne, zależy stawka.

Sposób opisania korkowego w umowie i na fakturze ma więc znaczenie podatkowe, a nie tylko handlowe. Jeżeli i tak porządkujesz umowę – bo na przykład ustalasz różnicę między zadatkiem a zaliczką – nazwij tę opłatę precyzyjnie zamiast wrzucać ją do „pozostałych kosztów".

Świadczenie kompleksowe: jedna usługa czy kilka

Pytanie „czy mogę zafakturować całe wesele jako jedną usługę 8%" jest pytaniem o świadczenie kompleksowe, a nie o stawkę. Ustawa mówi, jaka stawka przysługuje PKWiU 56. Nie mówi, czy konkretny pakiet weselny jest w całości PKWiU 56.

Punkt odniesienia daje wyrok TSUE z 22 kwietnia 2021 r. w sprawie C-703/19 (J.K. przeciwko Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Katowicach). Trybunał stwierdził, że pojęcie usług restauracyjnych i cateringowych obejmuje dostarczanie żywności wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi, mającymi umożliwić natychmiastowe spożycie tej żywności przez klienta końcowego – a jeżeli klient z udostępnionych zasobów materialnych i ludzkich nie korzysta, transakcję traktuje się jako dostawę towarów, a nie usługę.

Na weselu zaplecze i obsługa są z definicji: sala, nakrycia, kelnerzy, kuchnia. To argument za usługą, a nie za dostawą towaru. Nie przesądza jednak, że wszystkie elementy pakietu tworzą jedno świadczenie – nocleg i najem mają samodzielny sens gospodarczy.

Trzy modelowe rozbicia – ilustracja mechanizmu, nie rekomendacja

Poniższe zestawienie pokazuje, jak działa łańcuch przepisów w trzech typowych układach. To nie jest wzór do skopiowania na fakturę. Klasyfikacja konkretnej usługi zależy od jej faktycznego kształtu i rozstrzyga ją wiążąca informacja stawkowa, a nie artykuł.

Układ sprzedażyElementy i ich podstawyIle stawek
Obiekt z własną kuchnią, bez noclegówMenu i podanie – PKWiU 56, art. 41 ust. 12f; napoje wskazane w załączniku nr 10 (poz. 3, 13 i 17); alkohol i napoje spoza list – stawka podstawowaDwie
Dwór z pokojamiJak wyżej plus zakwaterowanie – poz. 47 załącznika nr 3 (PKWiU 55)Dwie, ale z trzech niezależnych podstaw
Sala do wynajęcia, catering z zewnątrzNajem – brak pozycji w załącznikach, art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1Jedna

Trzeci wiersz wymaga komentarza. Gdy obiekt sprzedaje wyłącznie wynajem, a wyżywienie zapewnia firma zewnętrzna, z konstrukcji przepisów wynikają dwie odrębne transakcje dwóch różnych podatników – każda ze swoją stawką i fakturą. To wniosek z brzmienia przepisów, a nie potwierdzone stanowisko organu.

Czego te przepisy nie mówią

Ustawa nie klasyfikuje twojej usługi. Określa stawkę dla PKWiU 56 i trzy wyłączenia. Nie rozstrzyga, czy dany pakiet weselny jest w całości PKWiU 56, czy rozpada się na kilka świadczeń. To ustalenie faktyczno-klasyfikacyjne, które rozstrzyga WIS albo – w sporze – sąd administracyjny.

Nie ma pewnego symbolu PKWiU dla samego wynajmu sali bankietowej. Twardo potwierdzone jest tylko to, że najem nieruchomości niemieszkalnej nie występuje w załączniku nr 3 ani nr 10, więc brakuje podstawy do stawki obniżonej. Konkretnego kodu ten tekst świadomie nie podaje.

Status wody butelkowanej to wykładnia, nie rozstrzygnięcie. Brzmienie poz. 16 załącznika nr 3 odczytałem dosłownie, ale wniosek „butelka na stole wypada z 8%" wyprowadzam z zawężenia „wyłącznie woda dostarczana za pośrednictwem sieci wodociągowych, cysternami lub innymi środkami transportu". Butelka też jest transportowana, więc granica bywa sporna i nie powołuję tu żadnego stanowiska organu.

Brak zweryfikowanego rozstrzygnięcia organu w sprawie korkowego i alkoholu powierzonego. Opisałem mechanizm i ryzyko sporu, nie rozstrzygnięcie.

Nie da się podać, do kiedy obowiązują 23% i 8%. Art. 146ef ust. 1 wiąże okres z relacją wydatków obronnych do 3% PKB, a ust. 2 przewiduje obwieszczenie w „Monitorze Polskim". Sprawdź stan przepisów przed wystawieniem faktury.

Nie ma żadnych danych o skali zjawiska. Ile obiektów stosuje którą stawkę, ile jest sporów, jakie są typowe korekty – żadna instytucja publiczna tego nie publikuje. Dlatego w tym tekście nie ma ani jednej liczby opisującej rynek; wszystkie liczby to stawki, numery pozycji, progi i terminy z przepisów.

To tekst jednolity, nie stan po wszystkich nowelizacjach. Obowiązującym tekstem jednolitym ustawy o VAT jest Dz.U. 2025 poz. 775 (obwieszczenie Marszałka Sejmu z 21 maja 2025 r.), ale w rejestrze widnieją późniejsze akty zmieniające, m.in. Dz.U. 2026 poz. 846 i Dz.U. 2026 poz. 507. Nie stwierdziłem zmian w art. 41 ust. 12f ani w pozycjach napojowych, ale nie mogę tego wykluczyć w stu procentach. Rozporządzenie Dz.U. 2023 poz. 2670 również było nowelizowane – ostatnia zmiana to Dz.U. 2026 poz. 1095 z 13 sierpnia 2026 r.; sprawdziłem tekst rozporządzenia, ale nie prześledziłem każdej zmiany.

Jedno domknięcie: rozporządzenie wykonawcze, do którego odsyła art. 41 ust. 12f, nie dopisuje żadnych napojów do list załącznikowych. W rozporządzeniu Ministra Finansów z 9 grudnia 2023 r. (Dz.U. 2023 poz. 2670) jedyne miejsce wspominające PKWiU 56 to § 10 ust. 1 – czasowa stawka 0% na towary spożywcze z poz. 1–18 załącznika nr 10, która obowiązywała do 31 marca 2024 r. i gastronomię wprost wyłączała. Ten sam przepis pokazuje przy okazji, że ustawodawca traktuje poz. 3, 13 i 17 jako części jednej grupy spożywczej.

Ten artykuł opisuje konstrukcję przepisów, a nie klasyfikuje konkretnej usługi. Nie zastępuje porady podatkowej ani wiążącej informacji stawkowej.

Kiedy przestać czytać blogi i wystąpić o WIS

Jeżeli wątpliwość dotyczy konkretnego pakietu, jedynym narzędziem dającym ochronę jest wiążąca informacja stawkowa. Cztery fakty, które czynią ją realną opcją, a nie formalnością dla korporacji.

Po pierwsze, wniosek jest bezpłatny – przepis o opłacie (art. 42d) został uchylony, a opłatę ponosi się wyłącznie wtedy, gdy sprawa wymaga badania lub analizy laboratoryjnej (art. 42e ust. 1).

Po drugie, wniosek może objąć cały pakiet jako jedną czynność. Art. 42b ust. 5 pkt 2 dopuszcza pytanie o towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu – czyli dokładnie o spór, który rozstrzyga stawkę na weselnej fakturze.

Po trzecie, jeżeli Dyrektor KIS uzna, że zgłoszone elementy nie składają się razem na jedną czynność, wydaje decyzję o odmowie wydania WIS (art. 42g ust. 3). Ta odmowa sama w sobie jest odpowiedzią: pakiet trzeba rozbić.

Po czwarte, terminy i kanał są przewidywalne. WIS wydaje się bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 3 miesięcy od otrzymania wniosku (art. 42g ust. 1), a pisma składa się i doręcza wyłącznie przez konto w e-Urzędzie Skarbowym (art. 42g ust. 4 i art. 42b ust. 1a).

Jedno zastrzeżenie na koniec: ochrona z WIS nie jest bezterminowa. WIS jest wydawana na okres 5 lat i jest ważna od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1). Wcześniej wygasa z mocy prawa z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi stała się niezgodna (art. 42h ust. 1) – zmiana klasyfikacji, stawki albo podstawy prawnej stawki unieważnia ją automatycznie.

Najczęstsze pytania

Czy całe wesele można zafakturować jedną stawką 8%?

Ustawa tego nie przesądza. Art. 41 ust. 12f przyznaje 8% usługom z PKWiU 56, ale wyłącza z niej napoje spoza załączników nr 3 i nr 10. Jeżeli w pakiecie jest alkohol, kawa albo woda butelkowana, ta część wypada na stawkę podstawową. Czy pozostałe elementy tworzą jedno świadczenie kompleksowe, rozstrzyga wiążąca informacja stawkowa, a nie sprzedawca ani doradca.

Jakie napoje na weselu mogą mieć 8%?

Te, które da się wskazać w załączniku nr 3 lub nr 10. W załączniku nr 10 są to napoje bezalkoholowe z udziałem masowym soku nie mniejszym niż 20% składu surowcowego oraz jogurty, maślanki i kefiry bez kawy i jej ekstraktów (poz. 17), a także soki owocowe i warzywne objęte CN 2009 (poz. 13) i mleko z działu CN 04 (poz. 3). Napój spoza tych list, nawet całkowicie bezalkoholowy, wraca na stawkę podstawową.

Jaka jest stawka VAT za sam wynajem sali bez wyżywienia?

Podstawowa. Ani załącznik nr 3, ani załącznik nr 10 nie zawierają pozycji obejmującej wynajem sali lub innej nieruchomości niemieszkalnej – jedyne pozycje ze słowem „wynajem" w załączniku nr 3 dotyczą statków żeglugi śródlądowej (poz. 44) i środków transportu lotniczego (poz. 46). Bez wyjątku działa reguła z art. 41 ust. 1, a art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustala stawkę podstawową na 23%.

Czy nocleg dla gości weselnych ma tę samą stawkę co jedzenie?

Ma tę samą wysokość, ale zupełnie inną podstawę. Usługi związane z zakwaterowaniem (PKWiU 55) figurują w poz. 47 załącznika nr 3, więc korzystają z 8% niezależnie od gastronomii i niezależnie od art. 41 ust. 12f. Dla obiektu z pokojami oznacza to, że nocleg jest odrębną pozycją z własnym uzasadnieniem stawki, a nie dodatkiem do przyjęcia.

Ile kosztuje i ile trwa wniosek o WIS?

Za sam wniosek nie płaci się nic – art. 42d, który przewidywał opłatę, jest uchylony. Opłata pojawia się wyłącznie wtedy, gdy rozpatrzenie sprawy wymaga badania lub analizy laboratoryjnej (art. 42e ust. 1). WIS wydaje się bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 3 miesięcy od otrzymania wniosku, wydaje się ją na okres 5 lat, a całą korespondencję prowadzi się przez konto w e-Urzędzie Skarbowym.

Czy danie z homarem albo kawiorem zmienia stawkę pozycji?

Tak – i to jest trzecie, najrzadziej opisywane wyłączenie. Art. 41 ust. 12f pkt 3 wyłącza z 8% posiłki, których składnikiem są towary wskazane jako wyłączone z poz. 2 i 11 załącznika nr 10. Poz. 2 obejmuje homary i ośmiornice oraz towary z CN 0306–CN 0308, a poz. 11 – kawior i namiastki kawioru z CN 1604 oraz przetwory z CN 1603 00 i CN 1605.

Źródła


Porządkujesz ofertę i cennik? To dobry moment, żeby pokazać obiekt szerzej. Publikacja obiektu w Miejsce Na Event jest bezpłatna do 1 kwietnia 2027 r., prowizja wynosi 0%, nie ma umowy ani okresu wypowiedzenia, a ofertę można zaimportować z linku Booking.com w około 30 sekund. Szczegóły znajdziesz na stronie dla właścicieli obiektów.